مقالات

نحوه رفتار با دانش آموزان نیازمند توجه

دانش‌آموزانی كه نياز به توجه دارند و آن را به طرق معمول به دست نمی ‌آورند، ممكن است  برای رسيدن به هدف خود، به رفتار غيرمعمول و رفتاری كه به منظور جلب توجه صورت  می  ‌گيرد متوسل شوند. برخی از شيوه‌هايی كه آن‌ها اين رفتار را از خود بروز می ‌دهند عبارت است از:

  • دير آمدن به كلاس درس
  • بدون اجازه صحبت كردن
  • ايجاد سروصدا
  • بدون نوبت صحبت كردن
  • بلند شدن برای بار سوم يا چهارم از سر ميز يا صندلی به منظور راه رفتن در  كلاس و يا استفاده از مدادتراش، سطل زباله و غيره
  • نقض عمدی قوانين

زمانی ‌كه خواسته‌ها و نيازهای دانش‌آموزان برآورده نشود، اين رفتار ممكن است به حالت‌های زير شدت پيدا كند:

  • فريادها و حملات لفظی
  • سرپيچی از اوليای مدرسه

شما اين رفتار را با تاثيری كه بر روی شما، به عنوان معلم دارد خواهيد شناخت. «زمانی ‌كه جلب توجه دليلی برای بدرفتاری باشد، شما معمولاً آزرده خاطر خواهيد شد» (معلم خبره، ۲۰۰۲).

اگر چه هيچ راه ‌حل واحدی در مورد رفتار ناشی از جلب توجه برخی از دانش‌آموزان وجود ندارد، اما ممكن است بررسی برخی دلايل برای اين رفتار، در يافتن راه‌حل‌هايی ياری ‌دهنده باشد. اين دانش‌آموزان اغلب فراگيرانی حركتی و يا بسيار بصری می ‌باشند كه در كلاس درسی كه شيوه‌ی تدريس غالب آن شنيداری است، به مشكلاتی برمی ‌خورند. با آوردن عوامل بصری، مدل‌ها و الگوهای يادگيری و ايجاد حركت و جنبش، معلم كلاس شايد قادر به حل اين معضل باشد. دلزدگی و ملالت اغلب باعث بروز رفتار غيرمعمول و رفتاری كه به منظور جلب‌توجه صورت می ‌گيرد، می ‌شود. از خود بپرسيد آيا توانايی و مهارت‌های اين دانش‌آموز محك زده می ‌شود؟ آيا از دانش‌آموزان خواسته شده است كه بنشينند و برای مدت طولانی به درس گوش فرا دهند؟ محققان مغز بر اين امر توافق دارند كه مغز ما طوری طرح‌ريزی نشده است تا بتواند به برنامه‌ها و دروسی كه به شكل سخنرانی و كنفرانس برای مدت طولانی ارايه می ‌شود، توجه نشان دهد. برای دانش‌آموزان ۱۵ ساله تا بزرگسال، به نظر می ‌رسد كه ۲۰ دقيقه حداكثر زمانی باشد كه به يك بخش توجه نشان خواهند داد. برای دانش‌آموزان زير ۱۵ سال، سن آن‌ها مقياس خوبی است. برای مثال يك دانش‌آموز ۸ ساله، پيش از آن‌كه تمركزش از بين برود، چيزی حدود ۸ دقيقه گوش فرا می ‌دهد. آيا تا به حال در جلسه‌ای بوده‌ايد كه شخصی با شما يك ساعت يا بيش از آن صحبت كرده باشد؟ آيا توجه داشتيد با وجود اين‌كه اطلاعات ارايه شده در مورد مساله‌ی مورد علاقه‌ی شما بود، باز هم از جلسه خارج و دوباره به آن وارد می ‌شديد؟

به دانش‌آموزانی كه در جست‌وجوی توجه هستند كمك كنيد تا بتوانند نيازهای خود را برآورده سازند كه اين كمك از طريق ارايه بازخورد در مورد كار آن‌ها و تمجيد و تحسين زياد، وقتی كه كار خود را به خوبی انجام می ‌دهند، ميسر می ‌باشد. اين دانش‌آموزان  زمانی‌‌كه بازخورد و لذت و امتنان فوری و آنی به دست می ‌آورند، بهتر عمل می ‌كنند.

هنگامی كه با دانش‌آموزانی كه نياز به توجه دارند كار می ‌كنيد، مهم است نكات زير را به خاطر داشته باشيد تا بتوانيد اين رفتار را در جهت مثبت تغيير دهيد:

  • صريح باشيد و به جا مطلب بگوييد. دقيقاً به آن‌ها بگوييد كه چه كار اشتباهی انجام داده‌اند، پيامد آن چيست و چرا اين‌گونه است.
  • سخت‌گير نباشيد. لبخند بزنيد و يا زمانی ‌كه با اين دانش‌آموزان سر و كار داريد، شوخ‌طبع باشيد.
  • زماني ‌كه مناسب است، از مذاكره و صحبت استفاده كنيد. برای مثال، به آن‌ها بگوييد كه شما بيشتر از ۱۰ دقيقه در هر بار صحبت نخواهيد كرد و اين‌كه فرصتی را برای حركت و جنبش و صحبت كردن با ديگر دانش‌آموزان در گروه‌های كوچك و يا تقسيم آن‌ها به گروه‌های دو نفری در پايان هر بخش ۱۰ دقيقه‌ای اختصاص خواهيد داد (از لحاظ ساختار ذهنی و مغزی، اين به هرحال راه بسيار موثرتری برای تدريس است).
  • فرصت‌هايی را برای دانش‌آموزان ايجاد كنيد تا در طول مدتی كه در كلاس هستند حركتی داشته باشند. اگر كار كردن در گروه برای يادگيری مناسب نيست، فرصت‌هايی ايجاد كنيد تا دانش‌آموزان بتوانند برخيزند و كششی به خود بدهند.

همچنین بخوانید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

آخرین اخبار
فهرست